Nadine's Blog

Posts Tagged ‘ziekenhuis’

Bij deze een snelle recap van de afgelopen tijd. Er is afgelopen tijd veel gebeurt. Meeste ervan was gelukkig leuk.
Zo ben ik vorige week dinsdag weer voor een examen onderdeel op school geslaagd. En dat terwijl ik nauwelijks kans had om te leren omdat ik hele weekend daarvoor ziek op bed heb gelegen.
Afgelopen donderdag heb ik een gezellige middag met 2 van mijn vrienden gehad. Ik ben nog steeds heel druk voor school bezig en het was dan ook heel fijn om even een dagje weg te zijn.
Zondag hebben Sebas en ik flink in de tuin gewerkt. Niet het meest slimme plan op dat op de heetste dag tot nu toe te doen. Maar de hele achterkant van de tuin is nu eindelijk egaal en we hebben een begin gemaakt met het bouwen van ons schuurtje. Alle tegels die we hadden liggen er en de zijkant van het schuurtje staat nu. In de zomervakantie maken we waarschijnlijk de rest af. En daarna staan we nog voor de zware taak om alle bamboe uit de tuin te halen. Groot probleem hierbij is ook nog eens dat het op de grens met de buren ligt, met dus een schutting eronder. Vertaling: niet te doen! Maar voordeel is wel, dat het konijnenhok verplaatst word en die komt over de bamboe. Mochten we nog wortels missen die opkomen knagen de konijnen ze hopelijk wel weer door.
En maandag ben ik met een klas van stage naar Grolloo gefietst. Zo’n 12 km in de brandende zon. We hebben daar een leuke dag gehad, en de kinderen konden daar op het einde lekker zwemmen, en ik heb nog heerlijk even met mijn voeten in het water gestaan. De terug reis was helaas minder plezierig. Het was iets na 13.00 en de zon stond dus lekker hoog. Daarbij had ik ook nog eens enorme last van zadelpijn. Niet fijn! Eenmaal terug op school had ik het ook flink warm.
En toen kwamen we al weer op gisteren. Dinsdag. Gisteren is het beste te omschrijven als 3 verschillende dagen, want zo voelde het ook echt. Wat er op de planning stond: de hele dag mijn vader bij staan in het ziekenhuis terwijl hij verschillende onderzoeken kreeg en dan ’s avonds lekker naar de Twilight Marathon in Groningen. Wat er gebeurde: op weg naar mijn vader kreeg ik met de auto een ongeluk. Het verkeer was al constant aan het jojoën en ik was telkens al bezig mijn afstand te vergroten. Maar toen kwam ik net op een stuk waarop de afstand weer verkleind was, ik was al licht aan het remmen om afstand te nemen, en toen stonden de auto’s voor me opeens vol op de rem. De auto voor mij, en de auto daar weer voor konden elkaar nog net uitwijken. Ik zag ze al opzij gaan, ging vol in de rem en probeerde ook nog uit te wijken. Maar toen was het toch een flinke boem, waarbij ik aan de linkerkant van de vluchtstrook stil kwam te staan. De auto voor mij is toen toch naar de rechter vluchtstrook gereden en ik volgde haar. Eenmaal daar stond ik flink te shaken. Ik keek even snel naar de auto voor mij, en zag alleen een kleine deuk. Ik dacht dat het gelukkig allemaal nog mee viel, maar toen ik de auto uit stapte en mijn auto bekeek, bleek ik er toch een stuk minder goed vanaf te zijn gekomen. De motorkap aan de linkerkant stond omhoog, de linkerkant is ingedeukt en de lamp is stuk. En toen begon de auto ook nog vloeistof te lekken ook. De auto die voor de auto reed die ik aanreed, was ook met ons gestopt. Zij heeft toen de politie voor ons gebeld. Zoals je kan begrijpen was ik flink overstuur, maar de vrouw met wie ik het ongeluk had, was gelukkig heel rustig. Terwijl we op de politie wachten hebben we samen het schadeclaim formulier ingevuld en even later kon zij gewoon verder rijden. Helaas voor mij bleek de vloeistof die uit de auto lekte koelvloeistof te zijn en ik werd door een sleepwagen opgehaald. De sleepwagen heeft mij toen met mijn auto naar Appingedam gereden en we werden daar afgezet. En net op dat moment kwam mijn vader ook al weer aanrijden. Hij had zijn eerste afspraak in het ziekenhuis er al weer opzetten.

Toen de auto eenmaal stond zijn mijn vader en ik gelijk weer op pad gegaan en rond 12.00 waren we al weer in het ziekenhuis. Hier moest 5 keer hij om de 15 min een volle beker met contrast vloeistof drinken. Geen pretje. Vooral niet omdat dat spul laxerend werkt. Gelukkig hebben ze de CT-scan in 1 keer uitgevoerd (hij moest voor 2 verschillende dingen heen ) waardoor we om 14.00 al weer klaar waren. Nadat mijn vader 3 keer naar het toilet was geweest hebben we voor mij vervangend vervoer geregeld en zijn we naar Wagenborgen gegaan waar de moeder van Sebas voor ons allen heeft gekookt.

Nadat wij mijn vader weer thuis hadden afgezet zijn Sebas, Fé en ik naar Groningen gereden want Sebas en ik zouden ’s avonds naar Twilight! Maar daarover in een volgende blog meer. Tis zo eerst wel weer genoeg

O my lord, I am so bored today!
Soms heb je van die dagen. En dat terwijl ik me nog heel goed kan herinneren dat ik nog maar een paar weken gelden dacht dat ik me niet meer kon vervelen. Ik was zo druk bezig met van alles en nog wat. En het enige wat ik vandaag aan het doen ben is gamen en Numb3rs kijken. Ik verveel me zelfs zo erg dat ik maar zere voet de hond ga uitlaten zodat ik iets te doen had.

De reden waarom ik vandaag een zere voet heb, is omdat ik naar de dokter moest om 2 wratjes weg te laten halen. Om 15.20 had ik de afspraak en om 15.23 kwam ik erachter hoe laat het was. Snel mijn schoenen aangetrokken, jas gepakt en naar de dokter toe gerend waar ik om 15.27 aankwam. 7 min te laat, maar de gemiddelde wachttijd is 20 min, dus ik maar hopen dat ik geluk had. 2 of 3 patiënten later vroeg ik of ze mijn naam al geroepen had. ‘Eens even kijken, nee je staat vandaag helemaal niet in het systeem’ . Uhm.. ok. Even navragen bij de balie. In de tussen tijd was het al 16.05 en blijkbaar waren ze vergeten mijn afspraak op te schrijven. Lekker is dat, zit ik al een half uur te wachten op een afspraak die ik niet eens heb. De assistente vroeg of ik anders nog 15 min kon wachten en dan kon ze me er wel even tussendoor gooien. Dat heb ik toen maar gedaan, want anders moest ik die week erop maar weer terugkomen en daar had ik ook weinig zin in.

Het aanstippen was eerst minder pijnlijk dan ik me herinnerde. Daar was ik erg blij mee, maar helaas werkt dat natuurlijk niet zo. ‘Voel je het al’ ‘Nee, doet gelukkig niet zo’n pijn’ ‘Nou, dan gaan we nog even door. Nu dan?’ En ja hoor, toen kwam die pijn weer die ik me zo goed kon herinneren. ‘Ja, nu voel ik wel wat ja! ‘ Ouch! Een aantal jaren geleden heb ik ze ook op mijn voeten gehad, en toen het na 5 keer aanstippen nog niet weg was, moest ik ook een hele behandeling in het ziekenhuis volgen. Dat vertelde ik ook aan de assistente, dus ze heeft vandaag extra goed aangeduwd en over 2 week moet ik weer komen en mag ik nog een keer. Jeej. Nadeel vooral dat het op mijn hak zit en ik er dus telkens op loop. Maar goed, hopelijk is dat morgen weer weg. Vandaag alleen wat vervelend met hond uitlaten e.d.

Eindelijk Sebastiaan mag naar huis!! Over anderhalf uur zal hij hier weer op de bank zitten . Zijn bloed is vanochtend nog even snel onderzocht. en de dokter is vanochtend eindelijk langsgekomen en alles zag er goed uit!!! Ik ga nu snel naar hem toe, en dan wachten we samen op zijn moeder die ons dan naar huis brengt.

Vandaag zou de arts dan toch echt langskomen! Dinsdag was hij te druk, woensdag kwam er ook wat tussen, maar donderdag toch echt. Nou wat denk je! Geen arts te bekennen, en dat terwijl Sebastiaan hoopt om morgen naar huis te gaan. Het plan is nu dat hij morgenochtend langs komt. Morgen ochtend moet er iig nog bloed geprikt worden. Stomme arts, het duurt nog geen 5 min om even te zeggen hoe het gaat en wanneer die naar huis mag. We blijven wachten.

Je kent het wel, soms is er een dag waarbij niks verkeerd kan gaan, en soms is er een dag waarop alles mis gaat. Nou, de laatste paar dagen gaat alles al mis.

• Eergisteren kwam Branco een loslopende hond tegen die hem niet met rust wou laten, en Branco was erg bang. De eigenaar liep gewoon door.
• Gisteren waren mijn moeder en ik onderweg naar Sebas, wouden links afslaan (netjes hand uitgestoken e.d), komt er een auto van achteren die ons gewoon wou inhalen toen we afsloegen. Toen ik vroeg wat hij aan het doen was, was zijn excuus recht doorgaand verkeer heeft voorrang!
• Wij onze weg vervolgen, vliegt mijn fietsmandje er opeens af. Kon hem nog maar net ontwijken
• Vandaag kreeg Sebas te horen dat hij tenniste tot Vrijdag moet blijven.
• Vandaag probeer ik wordpress voor de zoveelste keer te installeren op mijn server en ik krijg constant die blanke pagina!!! Ik doe alles volgens het boekje!
• Koop ik eindelijk een verloopstuk voor de tuinslang, zodat die op mijn kraan past, past dat stomme ding niet!
• Mijn zus was gisteren niet bereikbaar, en ze had de avond daarvoor een suikerdip gehad. Dus iedereen ongerust en moest ik gister mijn middag afspraak bij Sebas heel kort houden, zodat ik even naar mijn zus kon fietsen om te controleren dat ze niet ergens op de grond lag.

Ik ben al 2 week niet naar de sportschool geweest, ik moet in huis nog erg veel doen en uitzoeken, voor 31 mei moet ik nog een oppas voor de hond zien te vinden, ik moet voor morgen nog een verslag schrijven en ik wil gewoon dat Sebas naar huis komt!

Ik word helemaal gek en ben enorm gefrustreerd. Misschien dat ik vanmiddag toch gewoon naar de sportschool ga, ook al is het alleen om even in een sauna te ontspannen.

Wohoo, Sebas mag bijna naar huis! Volgens de zuster zou hij nog een dagje moeten blijven. Maar of dat dagje vandaag is en morgen naar huis, of dat morgen een dagje is en overmorgen naar huis weten we niet. De dokter komt vanmiddag iig weer even langs, en dan zal Sebas even vragen.

Gister avond was zijn koorts 38.5, wat tot nu toe zijn laagste avond meting is. En vanochtend was zijn koorts ook redelijk, 37.6 en zijn zuurstofgehalte 98 % . De dokter denkt dat zijn koorts wat blijft, vanwege de vocht in zijn longen, dus nu moet Sebas met medicijnen stomen om alles los te maken. Hij moest gisteren 2 keer, en volgens Sebas doet de lucht hem denken aan rotte eieren. Bah! Ik hoop dat ik nooit aan zo’n ding moet.

Vanmiddag ga ik weer even langs, en vanavond komt mijn moeder even mee. Die wou hem ook graag even zien. En dan brengt ze gelijk wat eten voor mij mee. Krijg ik ook nog iets fatsoenlijks binnen .

Ik ga zo meteen alvast het huis wat klaar maken voor als Sebas thuis komt. Zoals het dekbed even verschonen, zodat hij niet allemaal Branco haren binnen krijgt . Wat zal Branco ook blij zijn om hem weer te zien.

Al een paar dagen niet geschreven. Heb het erg druk gehad. Maar bij deze wel weer updates. Zaterdag ochtend om 11.00 had Claudia een afspraak gemaakt bij de art om het 1 en ander te vragen. Rond half 11 had ze mij opgehaald (regende nogal) en zijn we gelijk naar Sebas gegaan. De arts zelf was natuurlijk laat en kwam om half 12 binnen. We zijn naar een apart kamertje gegaan. Het gesprek met de arts was best geruststellend. Belangrijkste was dat de arts zei dat hij volledig zal herstellen. Als hij thuis komt, zal het wel 2 of 3 maanden duren voordat hij de oude weer is. Maar daar had ik al wel een beetje rekening mee gehouden. En hij zei ook weer, dat Sebas zijn koorts nu iig weg moet zijn, en dan mag hij naar huis.

Na het gesprek liep ik naar beneden en daar wachte mijn zus al op me. Er is een nieuwe elektronica zaak geopend in Groningen, Saturn, die hele leuke opening aanbiedingen heeft. Ik wou er graag even kijken, en mijn zus en haar vriend ook. Dus haalde ze me rond kwart voor 12 op en zijn we die kant opgegaan. Het vinden van een plekje is vrij snel gegaan, ook al was het helemaal vol. Het was er echt druk! Na het uitzoeken van wat leuke DVDtjes en een nieuwe printer voor mijn zus, zijn we nog even langs de Ikea gegaan. Daar moest mijn zus nog even snel heen. Theo en ik bleven in de auto zitten. En dat was best gezellig . Toen door naar de MediaMarkt en toen weer terug naar Saturn, waar het in de tussen tijd druk was geworden!! En ja, nog drukker dan eerst. We moesten eerst een half uur stil staan om een parkeerplek te krijgen, en binnen moest je over elkaar heen lopen. En dat terwijl de zaak 2 keer zo groot is als de MediaMarkt!

Rond half 4 kwamen we pas weer bij mij thuis (was niet de bedoeling). Toen snel even de hond uitgelaten, en naar het ziekenhuis om Sebas te bezoeken. Chris en Theo hadden hem nog niet gezien. We zijn buiten wat wezen wandelen, en toen zijn we naar mijn moeder gegaan om te eten. En het eten was lekker maar we waren allemaal erg moe. Toen werd ik netjes naar huis gebracht, en was ik doodop.

De volgende dag was de temperatuur van Sebas 37.4 en later zelf 37.2!! ‘s middags om half 2 ben ik even langs gegaan en dat was wel heel fijn. De zon scheen weer, en we zijn lekker gaan lopen. Buiten zijn we even tegen een heuveltje aan gaan liggen in de zon. En toen zei Sebas opeens “hallo”. Dus ik keek op, stond er een hond over ons heen te kijken. En hij bleef ook gewoon kijken, Alsof die dacht: “wat zijn jullie aan het doen”. En toen zijn baasje voorbij liepen, liep hij vrolijk weer weg.

‘s avonds had Sebas ander bezoek en ben ik dus thuis gebleven. ‘s Avonds was zijn temp helaas weer 39 graden.

Vanochtend was zijn temp 37.7, maar de dokter is net langsgekomen en die zei dat hij waarschijnlijk in de loop van de week naar huis mag!!!!!! Goed nieuws dus. Branco mist hem ook. Zal fijn zijn als hij weer thuis is.

Branco en Sebastiaan

Vanmiddag en vanavond ben ik weer bij Sebas geweest. ‘s Middags hadden we wat vroeger afgesproken, want het de 2 bezoekuren zitten toch wel vlak op elkaar, en hij voelt zich goed genoeg oom eventje naar het patienten plein te lopen. Dus om half 2 was ik bij Sebas. We hebben wat gezeten en gepraat, en zijn later nog een klein stukje gaan lopen. Toen we weer terug waren van lopen, zijn we weer op het plein gaan zitten en kwam de zuster langs met zijn antibiotica en heeft ze gelijk zijn temparatuur gemeten. 38.3 wat ik niet slecht vond aangezien hij net wat had gelopen en al een tijdje zat. Toen was het weer tijd om afscheid te nemen en ben ik wat boodschappen gaan doen en naar huis.

Om 18.30 was ik weer bij Sebas. We hebben eerst even op zijn kamer gezeten, en toen zijn we buiten een stukje gaan lopen, na toestemming van de zuster natuurlijk! Sebas had ‘s middags al even na gevraagd. En omdat Sebas telkens wat liep en uit bed was hoefde hij vandaag geen trombose prik . Was hij erg blij mee.

Buiten hebben we heel rustig een rondje om het ziekenhuis heen gelopen. Achter het ziekenhuis is een prachtig stukje natuur. We hebben nog een eekhoorn gezien die uit zijn holletje kwam, en toen ik een foto wou maken, verdween hij snel achter de boom. Toen ik om de boom heen liep gooide hij een eikeltje na me die asso . En even verder op hebben we nog prachtige bloemen gezien. Vond ze echt mooi.

Tijdens de wandeling zijn we 2 keer even rustig gaan zitten. Ondanks het koelere, regenachtige weer was het prachtig. Deed Sebas ook echt even goed om buiten te zijn. EN ik vond het ook wel even fijn om een dagje alleen met hem te zijn. Nou maar hopen dat hij zich beter blijft voelen. Dan mag hij snel naar huis!

Oh, en mensen die morgen willen komen. Morgen middag is al afgesproken en zaterdag avond, en zondag staan nog vrij.

Vanochtend vroeg al weer wat van Sebas gehoord. Ze hebben zijn temperatuur al 2 keer gemeten. Eerst zat hij op 39.1 wat niet zo geweldig is, maar de 2de zat al op 37.7. Zo laag is het nog niet geweest. Maar we blijven voorzichtig optimistisch. Want zijn temperatuur blijft schommelen.

Vandaag is dus een rustdag voor hem zonder bezoek. Behalve ik. Ik hoop dat een rustdag hem ook wat goed zal doen.

Vanmiddag heb ik Sebas gelukkig nog even gezien. Was ik wel blij mee, want vandaag was verder al ingeplanned. Heb even de noodzakelijk zaken besproken, als school e.d. En we hebben eventjes op het balkon gezeten buiten. Hij leek zich vrij redelijk te voelen en hij voelde ook niet erg warm meer. Was ik erg blij mee.

‘s avonds heeft hij dus visite gehad van zijn broer en vriendin. Hij had een boek van ze gekregen en een soort snoepmand zei hij. Maar ik had hem al verteld dat snoep nu heel slecht voor hem is .

Maar vanavondkreeg ik net een sms dat zijn koorts weer op 38.8 zit . En omdat het dus nog niet zakt, hebben ze bloed afgenomen. De uitslag daarvan moet binnen een uur 48 uur klaar zijn, maar weet niet wanneer Sebas het te horen krijgt. Thuis zitten wachten is helemaal niet leuk. Wou dat ik nu naast Sebas zat. Liever nog dat Sebas naast mij zat natuurlijk! We wachten af, en ik hou iedereen op de hoogte.