Nadine's Blog

Archive for the ‘Boeken’ Category

Na de crash van de server ben ik voornamelijk bezig geweest om voorgenoemde weer goed op de rails te krijgen. Ik heb nog steeds niet alle oude blog posts weer goed terug (ik heb in loop der tijd heel wat geschreven), maar als als het goed is heeft iedereen die toch al wel gelezen, dus is er ook niet veel haast bij om die terug te zetten. Maar in tussen tijd heb ik heel wat boeken gelezen waar ik nog helemaal niks over geschreven heb. Mijn laatste boek entry was House of night: Marked en daarin schreef ik nog dat ik hoopte dat deel 2 t/5 snel zouden komen. Nou, die zijn in tussen tijd gekomen (deel 6 en 7 zijn zelfs al binnen). Ik weet niet waarom ik deze boeken zo verslavend vind. Gedeeltelijk komt het denk ik door het fijt dat het tiener boeken zijn en je er dus heerlijk makkelijk in weg leest. Het is nu al weer een tijdje geleden dat ik deze boeken heb gelezen, en wat ik me er voornamelijk nog van herinner is een beetje dezelfde irritatie die ik in deel 1 had: de tijdlijn. Deel 1 t/m5 beschrijven zo’n 2 maand uit het leven van Zoë en in die tijd heeft ze vrienden voor het leven gemaakt (op dag 3 ofzo al), heeft ze ik weet niet hoeveel vriendjes gehad en is ze al een priesters geworden. De tijd gaat gewoon veel te snel.

Nog een minpunt aan de boeken zijn dus al haar relaties. Ze heeft bijna constant wel 3 vriendjes tegelijk. Niet iets waar ik van hou. En dan maakt 1 het  uit, besluit ze dat ze hem toch terug wil. Goed, dat mag. Maar dan heeft ze hem na veel moeite net een paar uur terug en dan wil ze toch al weer iemand anders! Argh. En ook dit gaat dus weer in een (veel te) snel tempo.

Tja, dat zijn voornamelijk de dingen die ik me nog herinner van de boeken en om 1 of andere reden kan ik niet wachten om deel 6 en 7 te lezen, die ook al klaar liggen (eerst prachett nog even uitlezen). Als je het trio aan vriendjes weg neemt en het snelle tempo zijn het toch best leuke boeken.

Nadat ik Twilight 20 keer heb uitgelezen, werd het toch wel weer eens tijd voor iets nieuws. Deze keer heb ik het boek ‘Marked’ geprobeerd van ‘The house of night novels‘ en deel 2 t/m 5 komen hopelijk morgen al weer met de post. Het verhaal:

In de house of night boeken reeks is zijn vampieren ‘normaal’. In een kleine percentage van tieners word door hun hormonen bepaalde DNA ‘wakker’. Deze DNA zorgt ervoor dat de tieners uiteindelijk in vampieren zullen veranderen. Dit proces duurt ongeveer 4 jaar en in de tijd gaan ze naar ‘the house of night’. Hier leren ze hoe om te gaan met deze veranderingen. Verder is het voor een zo’n tiener (een fledling) belangrijk om in de buurt van volwassen vampieren te blijven, anders worden ze ziek en sterven ze.

Het verhaal draait om Zoey Redbird en haar vrienden. Zoey is een tiener meisje die er graag bij wil horen, maar haar leven verandert wanneer een ‘tracker’ haar ‘marked’ en ze dus gedwongen naar de ‘house of night’ moet. Maar nog voor ze hier komt, spreekt de vampier godin Nyx tot haar en blijkt ze speciaal te zijn. Fledlings hebben een tatoeage op hun voorhoofd in de vorm van een halve maan. Maar bij Zoey is deze maan, voordat ze het huis in gaat al ingekleurd. Iets wat normaal gesproken pas gebeurt als je ouder word.

Zoey Redbird

Ok, klinkt apart allemaal en dat is het ook maar dat maakt het juist weer leuk. De boeken lijken totaal niet op Twilight en ik vind het hele idee dat vampieren ‘normaal’ zijn erg leuk. Wat ik ook leuk vind, is het gebruik van de tatoeages. En als je op de website van House of Night kijkt hebben ze ook foto’s van de personages toegevoegd. Erg leuk vind ik zelf.  Minpunt in het verhaal is af en toe de schrijfstijl. Opzich is het lekker makkelijk geschreven maar het verhaal is dat van een tienermeisje en dat word wel erg duidelijk gemaakt. Dit betekent dat het verhaal af en toe ook best grof is, en daar houd ik persoonlijk weer niet van, maar de rest van het boek is eigenlijk zo leuk dat je het maar voor lief neemt. En een ander

minpunt in het verhaal vind ik de tijdslijn. Het hele eerste boek beschrijft iets van 5 dagen in haar leven.

Dag 1: ze word ‘verkozen’
Dag 2: ze is bewusteloos

Dag 3: haar eerste dag in het huis
Dag 4: Ze komt bij ‘The dark daughters’
Dag 5: Ze word leider van ‘The Dark Daughters’
The End

Het verhaal gaat iets te snel om geloofwaardig te zijn, maar sinds wanneer zijn vampieren geloofwaardig. Ik stel me gewoon voor dat er niet maar 5 dagen tussen zitten en dan word het boek heel leuk. Zoals ik al zei, (hopelijk) morgen word t/m deel 5 geleverd en kan ik weer lekker verder lezen.

Ok, het is al weer een week of 2 geleden dat ik ‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy: The Restaurant at the End of the Universe’ uitgelezen heb, maar goed. Door de drukte van school en dansen heb ik niet altijd veel tijd om te schrijven. Dansen is ‘gelukkig’ voorbij (komt ook nog een blog over) en nu moet school nog. Maar ter ontspanning lees ik de laatste tijd wel weer veel. Staat nu een hele lekker stoel in de slaapkamer waar ik lekker kan lezen. Waarom ik dan niet gewoon op bed lees? Ik vind het niet altijd fijn om te liggen wanneer ik lees, en ik word er alleen maar extra moe van.

‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy: The Restaurant at the End of the Universe’ is deel 2 uit de ‘Hitchhiker’s guide’ boekenreeks. En net als deel 1 is die af en toe weer totaal onzinnig, maar altijd heel leuk. In dit deel gaan ze naar (verrassing) het restaurant aan het einde van het universum. Alleen dit betekent letterlijk het einde van het universum want ze reizen vooruit in de tijd net op het moment dat het universum besluit ermee op te houden. Sounds silly? Well it is

Mijn favorite quotes:

• There is a theory which states that if ever anyone discovers exactly what the Universe is for and why it is here, it will instantly disappear and be replaced by something even more bizarre and inexplicable.
  There is another theory which states that this has already happened.
• “Concentrate,” hissed Zaphod, “on his name.”
  “What is it?” asked Arthur.
  “Zaphod Beeblebrox the Fourth.”
  “What?”
  “Zaphod Beeblebrox the Fourth. Concentrate!”
  “The Fourth?”
  “Yeah. Listen, I’m Zaphod Beeblebrox, my father was Zaphod Beeblebrox the Second, my grandfather Zaphod Beeblebrox the Third…”
  “What?”
  “There was an accident with a contraceptive and a time machine. Now concentrate!”
• The Guide is definitive. Reality is frequently inaccurate.

Ok, ik heb ‘The restaurant at the end of the universe’ uitgelezen, en ben in tussen tijd begonnen aan ‘Marked’ van de ‘House of night novels’ maar afgelopen zaterdag kwam het nieuwe boek van Stephanie Meyer uit: ‘The short second life of Bree Tanner’ en die moest ik natuurlijk eerst lezen . Het is een kort verhaal van 1 van de karakters uit Twilight saga’s: Eclipse. Vorige jaar zou ‘the Twilight saga: officials guide’ uitkomen maar die is met een jaar uitgesteld. In dit boek heeft Stephanie veel achtergrond verhalen van alle karakters uit Twilight geschreven waaronder het verhaal van Bree Tanner. Maar toen ze klaar was met het schrijven van het verhaal, bleek het een boek opzich te zijn en hebben ze besloten om het boek apart uit te geven. Nu hoor ik al veel mensen denken, wat zijn ze de boeken aan het uitmelken, maar op www.breetanner.com is het boek gratis te lezen en de opbrengst van alle ‘echte’ boeken gaat naar het rode kruis. Stephanie heeft heel duidelijk gezegd dat dit boek een ‘cadeau’ moest worden voor de fans.

Voor degene die Bree niet kennen (en dat zijn vele want ze had maar een hele kleine rol in Eclipse) in Eclipse, aan het einde van de strijd tegen het einde van het boek is er een ‘newborn’ vampier die overblijft. Carlisle heeft besloten haar leven te sparen omdat ze niet wou vechten. Maar toen kwamen de Volturi en die besloten dat ze alsnog moest sterven. Het boek gaat over haar korte leven als vampier en het leven in een groep met newborns. Hoe ze vrienden maakt in deze groep en hoe alles natuurlijk uiteindelijk uitkomt op de eindstrijd. Iedereen weet natuurlijk hoe het boek eindigt, maar je krijgt naar het lezen van het boek zo’n band met Bree, dat je vurig hoopt (hoe silly dit ook is) dat het verhaal toch anders afloopt.

Helaas heeft  het boek maar weinig pagina’s, maar het is zeker een geweldige aanvulling op de Twilight collectie. Ik hoop dat Stephanie ons verrast met nog meer van dit soort boeken. Ik kijk zoiezo uit naar de ‘Official guide’ als er nog meer van dit soort verhalen instaan. En nog maar heel even en dan is de film er ook al weer! Kan niet wachten.

Volgende keer zal ik nog wat schrijven over ‘The restaurant at the end of the universe’ en ik ga ook al heel snel door ‘Marked’ heen. Moet er ook voor zorgen dat ik daar ook wat nieuwe delen van krijg.

Ok, ik weet dat ik had gezegd dat ik eerst ‘The restaurant at the end of the universe’ eerst zou uitlezen en dan pas zou beginnen met de graphic novel maar dit is niet helemaal gelukt. De laatste periode zijn er allemaal scene’s en foto’s uit de nieuwe film ‘Eclipse’ uitgekomen, ik heb kaartjes voor de Twilight marathon besteld, ik ben naar de Twilight conventie geweest, de eerste singel van de Eclipse soundtrack is uit (Neutron Star Collision van Muse, helemaal geweldig nummer) en nog een weekje en dan komt het nieuwste Twilight boek uit. Dus momenteel ben ik weer helemaal into Twilight dus ik kon het niet laten dit boek tussen door te lezen. Voor zover je zo’n graphic novel kan lezen dan. Moet zeggen dat het een complete nieuwe ervaring was en dat ik het echt niet gewend ben. Volgens mij is zo’n graphic novel iets waar je je tijd voor moet nemen om alle plaatje rustig bekijken en op je laten inwerken en niet alleen  alle tekst ballonnetjes snel moet doorlezen. En dat laatste is nou net wat ik gedaan heb. Ik heb geprobeerd rustig te lezen, en vooral te kijken, maar ik ben nou eenmaal een ongeduldig persoon en wil zo snel mogelijk alles gelezen hebben. Wat zonde is want het boek is zeker mooi getekend. Vooral het charachter van Bella vind ik er goed uit zien. Eigenlijk ziet iedereen er goed uit. Veel meer zoals je ze voorstelt als je het boek leest. Iets waar de film nog wel eens op afwijkt. Vooral Bella vind ik de film veel te mannelijk, terwijl ze in het boek vooral als heel meisjesachtig word omschreven. Het enige character die ik in de film beter vind dan in de graphic novel is die van Alice. Alice stel ik me in het boek veel meer voor zoals ze in de film omschreven word.

En de personage waar ik in de graphic novel ook het minste gevoel bij heb, is juist een van de belangrijkste, namelijk die van Edward. De film Edward vind ik al helemaal niet goed gecast en in de graphic novel vind ik hem te ‘gewoon’. Maar ik denk dat iedereen wel een andere voorstelling heeft bij Edward. Iedereen creëert daarin wat meer zijn eigen versie van de ‘perfecte’ man. Toch, all in all, vind ik het zeker een aanvulling op het gehele Twilight verhaal. Hieronder heb ik een leuke vergelijking. De cafeteria scene uit de film en die uit de graphic novel:

Van links naar rechts, Jasper, Alice, Emmet, Rosalie en Edward

Van links naar rechts, Emmet, Rosalie, Jasper, Alice en Edward

Rincewind

Quotes from Terry Prachett’s Sourcery:

• There were a few seconds of total silence as everyone waited to see what would happen next. And then Nijel uttered the battle cry that Rincewind would never quite forget to the end of his life. “Erm,” he said, “excuse me…”

• The vermine is a small black and white relative of the lemming, found in the cold Hublandish regions. Its skin is rare and highly valued, especially by the vermine itself; the selfish little bastard will do anything rather than let go of it.

“It would seem that you have no useful skill or talent whatsoever,” he said. “Have you thought of going into teaching?”

– (Terry Pratchett, Mort)