Nadine's Blog

Taylor Lautner SNL Edward VS Jacob vostfr by obi-3

Nog maar een paar nachtjes te gaan en dan is het zover. De Twilight Marathon met als afsluiting de première van ‘Breaking dawn’. Ik ben al druk bezig met de voorbereidingen (auto’s, parkeerplaatsen, avond eten, kleding, nagels, enz). En ik heb besloten, om alvast in de stemming te komen, om elke dag een funny Twilight te delen. Sommige hebben jullie in loop der tijd misschien al gezien, maar daar worden ze niet minder grappig van. En we beginnen vandaag met een ‘introductie’ :

Ik weet niet hoe en wanneer de trend is ontstaan, maar tegenwoordig zie je steeds vaker dat boeken omgezet worden in Graphic novels. Dit gebeurt niet alleen met de boeken die ik normaal gesproken lees (YA), maar zelfs klassiekers als ‘the picture of Dorian Gray’ worden ‘vertaald’. En nu heb ik absoluut geen verstand van de verschillende tekenstijlen, maar ik weet wel dat ik de één mooier vind dan de ander. Ikzelf kwam er voor het eerst mee in aanraking toen ‘Twilight’ een Graphic novel (GN) kreeg. Het leek mij een mooie manier om het boek eens op een andere manier te lezen. Vooral als je nagaat dat ik het boek minstens  7 keer herlezen heb,is een variatie op het boek welkom. Ik heb nog nooit een manga of GN gelezen, maar ik had verwacht dat ik het niet erg leuk zou vinden. Wat plaatjes me korte teksten. Heb je zo uit dacht ik, maar toch wou ik het graag proberen.

En idd, de eerste keer dat ik het boek las, was ik er zo doorheen. Ik las voornamelijk de tekst en keek vluchtig naar de plaatjes.Maar de tekeningen waren wel erg mooi, en ik ben het boek toen eens voor de 2de keer gaan lezen, en deze keer nam ik de tijd ervoor. Ik las de tekst en keek vervolgens rustig naar de tekeningen. En dan lees je zo’n boek toch opeens heel anders. De tekeningen vertellen hun eigen tekst en hebben hun eigen emoties erin verwerkt. En dan word zo’n GN opeens best wel leuk. Vervolgens kwam ik erachter dan ‘Vampire academy’ ook een GN had gekregen, en nu ik eenmaal de smaak te pakken had, heb ik die ook maar besteld. Maar toen ben ik er gelijk achter gekomen dat er grote verschillen zit tussen de verschillende novels. En het verschil zit hem vooral in de tekenstijl zoals je hieronder kan zien. De stijl die ze in Twilight gebruiken vind ik prachtig, maar de stijl van VA vond ik zwaar tegen vallen. Hieronder kan je mooi het verschil zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoals ik eerder al zei, ik heb totaal geen verstand van tekenen en tekenstijlen, maar de stijl die ze in Twilight gebruiken vind ik prachtig maar de stijl van VA vind ik zwaar tegenvallen. En helaas lijkt het laatste ook te gaan gebeuren met een andere boekenreeks die ik lees, ‘House of night’. Aan de hand van de preview die ik heb gezien lijkt de tekenstijl een beetje tussen de bovenste 2 voorbeelden in te zitten. Maar HON heeft een belangrijk verschil met de 2 bovenstaande voorbeelden. Ipv een boek te ‘vertalen’  is de GN van HON een los staand verhaal, speciaal hiervoor geschreven. Voor zover ik het begrepen heb, speelt het verhaal van de 1ste GN zich af na de gebeurtenissen van boek 2. De andere GN die gepland staan gaan ook meer in op het achtergrond verhaal en de mythologie die in de boeken voorkomt. Dat vind ik dan wel weer een groot voordeel, en zal dan ook zeker de GN van HON in huis halen. Ook nieuwe delen van Twilight (mochten ze ooit besluiten die uit te geven) komen in mijn boekenkast, maar eventuele nieuwe delen VA sla ik waarschijnlijk over.

Vorige week was er bij mij op het werk een conferentie openbaar onderwijs. Alle leerkrachten van het openbaar onderwijs waren hierbij aanwezig. Dat betekende zo’n 700 mensen! Dat was even raar binnenkomen. De conferentie werd geopend door pedagoog en hoogleraar Micha de Winter, gevolgd door een optreden van Dominee Gremdaat. Nu zullen er een aantal mensen zijn die Dominee Gremdaat al wel kennen, maar ik dus niet. Ik vond het al wel grappig dat er een dominee kwam spreken op een conferentie voor openbaar onderwijs. En toen die eenmaal begon te spreken, had ik ook echt zoiets van ‘Is dit echt’ ? Dus ik even bij mijn collega’s navragen en die konden mij vertellen dat dit Paul Haenen was.

‘Wie?’

‘Hij doet ook Margreet Dolman!’

‘Wie?’

‘Hij deed de stem van Bert, in Bert en Ernie.’

‘Oh die!’

Een zeer intelligent gesprek zoals je merkt. Na de toespraak van Dominee Gremdaat begonnen we met de eerste workshop. Helaas waren er maar beperkte plekken beschikbaar, en mijn eerste workshop was niet 1 die ik graag had willen hebben. Na de workshop konden we met z’n alle lunchen op 3 verschillende plekken in het gebouw en daarna begon de 2de workshop. Deze vond ik zelf erg interessant. de workshop ging over het gebruik van sociale media op school en door docenten. Ook al doe ik officieel niks meer met mijn ICT diploma, het is een onderwerp dat ik toch interessant blijf vinden. En ook al hadden we zo’n anderhalf uur voor de workshop, vond ik het nog steeds kort. En dat terwijl we ook nog uitliepen ook . Daardoor hebben we nog wel de gezamenlijke afsluiting gemist.

Onderaan zie je een filmpje die gemaakt is tijdens de opening van de conferentie met Micha de Winter en dominee Gremdaat. Ik ben helaas een aantal keren ook duidelijk in beeld.

 

Laatste paar dagen opwerk waren redelijk zwaar, en ik was dan ook heel blij dat afgelopen zaterdag de Gothic en Fantasy Beurs in Rijswijk er weer was. Ik moest er echt even uit. En niet alleen moest ik eruit, ik moest ook nodig weer iets doen wat ik leuk vind, zonder rekening te houden met werk en anderen. Kleding dragen die ik wil, dansen zoals ik wil en basically gewoon lekker mijzelf zijn. En dat is dit weekend zeker gelukt .

Zaterdag ging de wekker al weer vroeg. Van Assen naar Rijswijk is een reis van bijna 3 uur. Om 10.00 ging de beurs open, maar dat zou betekenen dat ik om 7.00 al in de trein moest zitten, en dat was me toch echt veel te vroeg. Aangezien ik gewend ben om 8.00 op mijn werk te zijn, besloot ik rond die tijd ook  de trein te nemen. Dan zou ik om 11.00 op de beurs zijn en dat vond ik wel een mooi tijdstip. Een trein reis van 3 uur wanneer je nog maar net wakker bent is vermoeiend. Maar ik mijn muziek mee en nieuw boek om in te beginnen. Ik moest in totaal 2 keer overstappen en de laatste trein waar ik in stapte was gevuld met beurs gangers. Altijd erg leuk om de reactie van ‘het gewone folk’ te zien. Mijn outfit was redelijk simpel, maar had wel mijn onderborst korset aan. Ik had hem nog niet strak aangetrokken, aangezien een trein reis van 3 uur al vermoeiend genoeg is onder ‘normale’ omstandigheden . Maar in de laatste trein heb ik hem aangespannen, maar om één of andere reden ging er iets mis en ging die in de knoop. Altijd leuk. Maar gelukkig was ik niet de enige die op dat moment een korset aan het aanspannen was, en de dames naast me hebben me gelukkig uit de knoop geholpen.

Ik had van te voren heel mooi een kaartje uitgeprint voor de route vanaf het station naar de beurs. Maar dat was natuurlijk niet nodig. De route beschrijving op de site moet eigenlijk zijn: ‘Vanaf station Rijswijk, volg de zwarte meute’. Er is altijd wel 1 in de groep die het weet, zo ook deze keer. Er stond een groepje op het station om zich heen te kijken met een blik van ‘wat nu’, en ondanks mijn plattegrond moest ook ik me oriënteren. En aangezien ik totaal geen kaart kan lezen riep ik gewoon ‘Wie weet waar we heen moeten?’ Waarop er 1 persoon maar antwoord wist te geven en we vervolgens als 1  groep heel gezellig achter haar aanliepen.

Ik was vorig jaar ook al een keer op de beurs geweest, dus eenmaal daar wist ik mijn weg wel te vinden. Toen ik eenmaal binnen was, wou ik de route optimaal lopen, en dus beginnen aan de zijkant. Maar voor dat ik daar kwam, was ik al afgeleid door alle kraampjes die ik onderweg tegen kwam en ik heb mijzelf dan ook moeten meeslepen zodat ik gewoon de route kon volgen. Ik had niet verwacht dit jaar veel te kopen, aangezien ik voor mijn gevoel het meeste toch al wel heb. Maar dit jaar was er veel leuk nieuw spul en dan vooral veel leuks voor in het haar (waar ik gek op ben) en ze hadden ketting horloges. Ik ben die dingen half aan het sparen, aangezien ik slecht tegen pols horloges kan. Je moet alleen wel goed kijken waar je het koopt. Iedereen verkoopt dezelfde horloges, maar er is groot verschil in de prijs. Als je hier gewoon naar de ‘Six’ of ‘Bijou Brigitte’ gaat ben je €15,00 kwijt, maar op de beurs kon je ze krijgen van €10,00 tot €25,00. Groot verschil dus. Ik heb uiteindelijk een mooie zilveren gekocht aangezien degene die ik allemaal heb bronskleurig zijn. De rest van mijn aankopen bestonden voornamelijk uit haar attributen. Ik heb 3 leuke haarspelden gekocht, 2 gestreepte haar extentions. 1 in het zwart wit en 1 rood zwart. En daarnaast nog een leuke veren clip-in.

Verder was er op de beurs natuurlijk nog meer te doen en te zien dan alleen de vele kraampjes. Zo waren er optredens van Iliana en Ball noir. Het optreden van Iliana was over het algemeen erg mooi. ER zat een nummer tussen waarbij er een prachtige viool stuk zat en daar kan ik dan zo van genieten. En toch krijg je dat nooit terug op een c.d. Tja, ik ben normaal absoluut niet van de muziek ofzo, maar live ‘voel’ je de muziek gewoon door je heen gaan. Klinkt misschien een beetje vaag, maar ik hoop dat jullie me snappen.

Anyway, na het optreden weer verder gelopen over de beurs en toen was het volgende optreden. Voor het optreden van Ball noir werd er nog een korte dansworkshop gegeven zodat je op de muziek van Ball noir mee kon dansen. We hebben heel snel de ‘Jig’ en ‘Andro’ geleerd. Dat waren 2 dansen die ik op zich al wel kende, maar was natuurlijk erg leuk gewoon mee te doen. En toen begon het optreden van Ball noir en de eerste dans was een ‘Scottish’. Die dans heb ik jaren geleden ooit een keer vaag geleerd. Maar er waren 2 heren zonder dame al de dansvloer opgerend en stonden wild om zich heen te kijken voor een dame. Best een schok, want normaal gesproken is er een serieus mannen tekort. Maar 1 van de heren had mij gespot en vroeg of ik wou dansen. Ik heb eerlijk gezegd dat het lang geleden was dat ik deze dans had gedanst, maar dat vond hij niet erg en ik had de basis ook al redelijk snel weer te pakken. En vervolgens heb ik 3 kwartier achter elkaar op de dansvloer gestaan. De ene na de andere dans kwam voorbij. Heerlijk was het, maar ook zeer vermoeiend. En raar. Want folk dansen op heavy metal is best een beetje anders.

Na het optreden zat ik vermoeid aan de kant toen kwam Igor nog even langs om zijn ballen te laten zien. En dat was erg leuk aangezien het lang geleden was dat ik zijn ballen zag. Nog bedankt Igor .

Niet al teveel later ben ik ook weer richting huis gegaan. Op de heenreis was ik met een nieuw boek begonnen en had ik de eerste 20 pagina’s ofzo gelezen wat zo ongeveer de introductie dus was. En op de terug reis begon het boek pas echt. En laat ik dit zeggen, om 16.00 was het nog licht toen ik de trein instapte, en toen ik rond 19.00 de trein uit moest was het opeens donker. Ik heb het boek nu bijna uit en zal er binnenkort wel wat meer over vertellen.

Conclusie. Ik heb een geweldige dag gehad. Het was eigenlijk wel een keertje erg fijn om alleen heen te gaan. Lekker doen en laten wat je wilt zonder je af te vragen of de ander het wel naar zijn zin heeft. Vooral met het dansen was dat zo. ERgens in maart is er weer een G&F beurs, en hij staat al in mijn agenda.

Laatst stonden er in het krantje van de Trekpleister leuke sleutelhanger aangeboden. Je hebt ze vast wel eens gezien, zo’n sleutelhanger met allemaal lintjes eraan. Leuk voor op mijn nieuwe laptoptas dacht ik. En dat staat idd heel leuk. Maar als je eens goed naar die sleutelhangers kijkt, zie je dat ze eigenlijk heel simpel zijn. En aangezien ik heel wat tassen heb waar dit wel leuk op zou staan, besloot  ik het zelf maar eens te proberen. Één van mijn tassen is zwart met rood, dus ik wou hiervoor een zwart/rode sleutelhanger maken. Bij de Xenos kan je heel goedkoop lintjes kopen en ik had nog allemaal kralen en attributen van de Action liggen van toen ik met mijn boekenlegger bezig was. Op internet stond een simpele en makkelijke tutorial en voila, dit is het resultaat. Ben er zelf best blij mee en het past perfect bij mijn tas:

Sinds ik op mijn nieuwe baan begonnen ben heb ik nog niet weer een nieuwe blog gepost. Het starten aan een nieuwe baan is erg vermoeiend. En dat niet alleen, ik kan vaak ook weinig over mijn werk zeggen omdat ik toch  met mensen en kinderen werk. Maar er gebeuren natuurlijk genoeg andere dingen in mijn leven waar ik nog wel over kan praten. Zoals wat je bv allemaal wel niet tegen kan komen als je naar huis fietst. (note: één van de leuke dingen van mijn nieuwe baan is, dat het nog geen 10 min fietsen bij mijn huis vandaan is).

Maar goed, wat kom je zoal tegen op de parkeerplaats van de lokale supermarkt als je naar huis fiets. Nou, olifanten natuurlijk:

En hou er bij deze foto dan gelijk even rekening mee dat ik nog een hele oude iPhone heb waar een camera opzit zonder zoom functie. De 2 olifanten stonden gewoon op de parkeerplaats en hun de enige omheining was een schrikdraad op ooghoogte. Als je wou, zou je dus zo bij de olifanten naar binnen kunnen lopen. En dat niet alleen, het is verbazingwekkend dat zulke mooie grote, sterke dieren door 1 dun schrikdraad binnengehouden kunnen worden.

Toen ik klaar was met de olifanten kwam ik erachter dat er nog veel meer dieren op de parkeerplaats rondliepen. En nogmaals,ik heb geen zoom functie op mijn camera. Alle dieren (behalve de tijgers) waren in theorie gewoon te aaien. Als ze dichtbij genoeg kwamen that is.

 

Aren’t I cute!